Van audiohel naar ontwerpen voor de oren

In twee eerdere blogs heb ik aandacht besteed aan de nadelige effecten van ongewenste geluiden en aan de helende werking van stilte. Dit laatste deel van het drieluik gaat over het ontwerpen voor onze oren.  Hoe belangrijk dat is om irritatie, stress en erger te voorkomen en hoe onbegrijpelijk weinig aandacht daar in de ontwerpfase voor is.

Dit moet mij van het hart!

14 februari 2017. Vandaag verklaar ik openlijk mijn liefde voor de natuur en voor de mooie kanten van onze menselijke natuur. Daarmee trek ik ten strijde tegen de steeds technischer, efficiënter en wantrouwender wordende benadering van ons mensen. 

Wat laat stilte je horen?

Zo zoetjes aan kunnen we bijna nergens meer ontsnappen aan omgevingsgeluiden. Terwijl Lau-Tse Chinees filosoof al in 600 v Chr verkondigde dat in stilte de grootste openbaring ligt. Pas zeer recent is de waarde van stilte door de wetenschap ontdekt. Per toeval.

Is de ‘Sound of Silence’ in ruis opgegaan?

Of herinner je die nog met enige weemoed? Een ding is zeker; je hoort 'm steeds minder. In de bebouwde wereld neemt het geluid alsmaar toe. Ieder dreigend stil moment grijpen we aan om in ons scherm te duiken. Wat is het effect van al dat omgevingslawaai op onze gezondheid?
Dit blog is deel 1 van een drieluik over geluid, de afwezigheid ervan en over ontwerpen voor de oren.

Hoe kunstlicht bijdraagt in verlichting van de zorg

Dat we daglicht nodig hebben om goed te blijven functioneren, vinden we vanzelfsprekend. Waarom dat dat zo is, weten we nog niet zo lang. Met deze kennis zijn experts aan de slag gegaan om daglicht met z'n bijzondere kwaliteiten na te bootsen. Met name in de toch al belaste ouderenzorg zien we verrassend positieve effecten.

Slecht licht? We zien 't niet helder meer en raken van slag

Dat daglicht een gunstig effect op ons heeft, betwijfelt niemand. Maar wat doet het dan met ons, lichamelijk en geestelijk?

Ongekend hoog rendement? Investeer in lucht!

Ook wij dutten 's winters in. Door de warmte van de kachel. En door onze goed geïsoleerde huizen en gebouwen. Daarmee besparen we op energiekosten. Maar wist je dat we daar zélf een hoge prijs voor betalen? 

Wat doet je binnen de adem benemen?

Nu de winter voorbij is, kunnen de ramen weer open. Dan kan de binnenlucht, gevuld met cocktails VOS en CO2, plaatsmaken voor frisse lucht. Dat dat goed voor ons is, vermoedden we wel. Dat het niet best is voor onze vermogens om kennis op te nemen en te verwerken als we het níet doen, heeft Harvard School of Public Health voor ons onderzocht.

Wat is voor wie een sensationeel goede werkplek? (deel 2)

Op welke plek kun jij lekker werken? Laatst had ik het er over met mijn neef. Zijn favoriete plek is niet perse een kantoor. Eerder een ruimte waar meer mensen zitten, maar die allemaal de rust en de stilte respecteren. Zoals in een bibliotheek of zelfs in een stiltecoupé. Dit blog gaat over verschillen in sensationeel goede werkplekken. Hoe beleef jij een ruimte en welke prikkels om je heen ervaar je als fijn of pijn?

Hoe creëer je een sensationeel goede leef- en werkplek? ( Deel 1)

Hoe zit het eigenlijk met al die prikkels die we te pas en te onpas te verwerken krijgen. Of zelf opzoeken? Wat doen die prikkels met ons? Onze zintuigen zorgen ervoor dat we al die prikkels kunnen ontvangen. Daardoor komen we in actie. Maar niet op dezelfde manier. Onze tolerantie en verwerking variëren en dat leidt tot verschillende reacties. En tot andere behoeften van leef- en werkomgeving.

Met een biofilisch design (wat?!) werk je beter!

Starend in de verte… Nee, dit is geen begin van een gedicht. Het is een oplaadmomentje op de vijfde verdieping van het Havengebouw in Amsterdam. Onder mij meandert een traag stromend IJ. Samen met het beeld van de evenzo traag wisselende luchten stroomt de energie rustig binnen. Opgepept om de volgende deadline te halen. Hoe komt het toch dat de natuur goede positieve uitwerking op ons heeft? En wat kun je daarmee op je werkplek.

Geboren met het recycle-gen

Van mijn genoegen te ‘gluren bij de buren’, de hobby van niets iets te maken en mijn neiging om steeds nieuwe verbindingen en verbeteringen te zien, heb ik mijn beroep gemaakt.

Hoe kun je mensen helpen bij hun potentieel te komen?

Al jong stelde ik mijzelf die vraag. Uiteraard dacht ik in andere bewoordingen. Ik koos voor de studie Orthopedagogiek omdat ik mij afvroeg waarom sommige kinderen uiteindelijk vast lopen, anderen succesvol worden en de rest het brede middenpad bewandelt. Er is geen eenduidig antwoord. Het is een samenspel zijn van karakter, de omgeving waarin dit karakter gevormd wordt en van toevalligheden. De nature - nurture kwestie.